Stay

Why did you stay?

Why do you still stay?

Have you not burnt enough?

In the heat of my fire, my mood swings

Why I wonder every day…

Was it love that never died

take me to ports downhill

that meadow where we held hands

together for the first time

I lament and lament

and he said ” I would be unhappy if you are unhappy, be it together or far,”

Hence my commitment is not towards documents or social pressure

but you and just you…”

 

 

Could it be…

The table lamp was all yellow

And the bed was warm

He sleeping like a Greek god

Like those statues you see in Athens

I cuddle up under the duvet

When the lights are off

His angelic face glowing in the dark

His golden hair

Is he awake I can’t tell

But I feel warm and at home

V come back home he always said

How long have I been a rebel

Not that I was not loved

But I had to surrender as a whole

To come back home tired

To be nurtured and loved

To succumb

To feel totally full

To be a part of someone

I have waited so long

Dithered so long

Rebelled so long

And now I sleep

Curled like a prawn

I am totally wholesome

A life which was worth living before

And a life which is much more full

This is life , before now and tomorrow

The constant is you

I wonder why..

You are Atticus sometimes

Sometimes a brother

Sometimes a friend

Sometimes a lover

Other times the better half

Is this it…

Could it be love?

Dear white people

 

Oh, the second season is kick ass too! I want more I want more…I want more!

“A song I heard below from the series:”

Strange things happen in our sleep

Dreams follow into day

I’m hollow

Don’t tire yourself out

Thoughts turning in your head

Don’t follow

Forget

Forgive

Bad thoughts pushing at the neck

Puts pressure on the chest

Calm sorrow

Look close, even closer it’s

Not black, it’s just the shade

Just shadow

Forget

Forgive

Forget

Forgive

No one knows

We just pretend

Putting on strong face

To our friends

We’re on the mend

Phone calls unexpected

Door bells echo through

The hall

So empty

Old friends unrejected

Cold spells followed by the sun

It will be

Forget (forget)

Forgive (forgive)

Forget (forget)

Forgive (forgive)

Forget (forget)

Forgive (forgive)

Forget (forget)

Forgive (forgive)

Ombré

The hues of love

went from black to blue

the dark days are gone,

the manipulative days too

I will be thankful for loving me

to each and every one

thankful that I was loved

and given the liberty and choices

it’s Ombre all over for all of us..:-)

Isn’t that the best outcome

To be full….and shine in colours

Ombre it is…Ombre it will be

 

Sailor Vachan

“I am never going to be able to understand a mentality that would rather waste time showing off than actually living a good life” – as usual, laconic oneliners 🙂 Basically it means fuck social media posturing :-/! Argh!

A christian prayer

“God, grant me the serenity to accept the things I cannot change, Courage to change the things I can, And wisdom to know the difference. ” – If only religion could stop holy wars and institutional control over people and concentrate on values like this. C who is a staunch atheist sent me this a while ago and I think it is a good prayer for believers and non-believers 😉

Atticus Peruma :D

“ഒരാളെയും കുറ്റപ്പെടുത്താനല്ല. ഈ ആദരവ്‌ വളരെ നേരത്തെ വേണ്ടതായിരുന്നു. വളരെ സന്തോഷം ഡോക്റ്റർ.
ശരിക്കും ഓരോ പിണറായിക്കാരന്റെയും ഒരു സ്വകാര്യ അഹങ്കാരമാണ് രാഘവൻ ഡോക്റ്റർ. ഓരോ പിണറായിക്കാരുടെയും കുടുംബ ഡോക്ടറാണ് രാഘവൻ ഡോക്ടർ.”   

Someone commented this about Atticus 🙂 – A lifetime achievement award for his contributions to Pinarayi Panchayath!

ഞാൻ  വായിച്ച പുസ്തകങ്ങൾ

ഒരു പുസ്തകം ഒരു സുഹൃത്തും, ഉപദേശകനും , അധ്യാപകനും, ആണെന്ന് എന്ന് എന്റെ അച്ഛേ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. ഇന്നും അച്ഛേ പുസ്തകങ്ങളെ പറ്റി സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പണ്ടത്തെ പോലെ ആകാംഷയോടെ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ കേട്ടിരിക്കും. പുസ്തകങ്ങൾ – അവയ്ക്ക്ക്  ജീവൻ ഉണ്ട്, അവ നമ്മുടെ മനസ്സിനെ കീഴടക്കും, ഞാനും പുസ്തകവും മാത്രമുള്ള ഒരു ലോകം. വായന ചിലപ്പോൾ ഒരു രക്ഷപ്പെടൽ ആണ് , ചിലപ്പോൾ ഒരു ആഘോഷവും. എന്റെ ഏകാന്തതയിൽ ഒരു പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോൾ അതിലെ  കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് നിശബ്ദമായി നമ്മൾ  എത്തിപെടുന്നു, ചിലപ്പോൾ നിങ്ങൾ ആ കഥാപാത്രങ്ങൾ ആയി  മാറുകയും അവരുടെ കഥകൾ അനുഭവിക്കുകയും  ചെയ്യുന്നു. നമ്മൾ നമ്മളെ നമ്മളായി  അറിയുന്നത് മനസ്സിലൂടെയും ചിന്തകളിലൂടെയും മാത്രമാണ്. ആദിമമായ ഒരു പ്രപഞ്ചസത്യം അല്ല ഞാൻ എന്ന വ്യക്തി. പിന്നെ എങ്ങനെ ഒരു പുസ്തകം   അനുഭവിക്കുന്നത് അയഥാർത്ഥമായ ഒന്നാണ് എന്ന് എങ്ങനെ പറയാൻ പറ്റും ?
എനിക്ക് വായിച്ച പുസ്തകങ്ങളുടെ കഥാപാത്രങ്ങൾ യഥാർഥമാണ്, എനിക്ക് അറിയാവുന്നവരും അവരുടെ വികാരങ്ങൾ അനുഭവിച്ചവരുമാണ്. കവിതകൾ കവിതയായി മാറിയത്, കവി ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിൽ ഓർത്തു. നാം ജീവിക്കുന്ന ലോകം പോലെ ഒരു പുതിയ ലോകം.
എനിക്ക് വായിച്ച പുസ്തകങ്ങളിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ മനസ്സിൽ ജീവനും വികാരവും ഉള്ള മരണമില്ലാത്ത എന്റിറ്റിസ് ആണ്. ഞാൻ നേരിടട്ട്  അറിഞ്ഞ വ്യക്തികളെ പോലെ , അറിഞ്ഞ വേദനകൾ പോലെ , ഭ്രാന്തമായ പ്രണയം പോലെ , പുസ്തകങ്ങളിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ അനുഭവിച്ചത് ഞാൻ അറിയുകയും, എന്നെന്നേക്കുമായി ഓർമ്മകാളായി അവ മാറുകയും ചെയുന്നു . വായിച്ച പുസ്തകവും അനുഭവങ്ങളും എനിക്ക് ഓർമകളാണ്. മരണമില്ലാത്ത ഓർമ്മകൾ. വായിച്ച കവിതകൾ കവി എൻറെ കാതിൽ മന്ത്രിക്കുന്നത് പോലെ. നാം ജീവിക്കുന്ന ലോകം പോലെ പുസ്തകം നമുക്ക് തരുന്ന ലോകവും ഖരമുള്ള ഒരു  ലോകം തന്നെ ആണ് എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത്.
ഞാൻ  വായിച്ച പുസ്തകങ്ങൾ എന്റെ കഥയും പറയുന്നു , എന്റെ  ജീവിത യാത്രയെക്കുറിച്ച്, പുസ്തകം  വായിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ എന്ന വ്യക്തിയുടെ സത്വം  എന്തായിരുന്നു എന്ന് അലമാരയിലെ പുസ്തകങ്ങൾ എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ചിലപ്പോൾ എന്റെ പ്രിയങ്കരമായ അധ്യായങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ ഖണ്ഡികകളും  വീണ്ടും വീണ്ടും വായിക്കുകയും,  അവ എന്നെ കരയിപ്പിക്കുകയും ചിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്.  വികാരങ്ങളുടെ വിരോധാഭാസം അലമാരയിലെ പഴയ പുസ്തകങ്ങളിൽ വിരലോടിക്കുമ്പോൾ അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.  ഓർമ്മകൾ അയവിറക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ രചിക്കപ്പെട്ട രചയിതാവിന്റെ വാക്കുകൾ ചിലപ്പോൾ ചുഴലിക്കാറ്റ് പോലെ ആഞ്ഞടിക്കും ചിലപ്പോൾ ഒരു തണുത്ത മഴ പോലെ പെയ്യും ചിലപ്പോൾ എന്നെ ഏകാന്തതതയിലേക്ക് തള്ളിവിടും.
പുസ്തകങ്ങളുടെ പേജുകൾക്കിടയിൽ ജീവിച്ച എത്രയോ സുന്ദരവും ദുഃഖപൂരിതവും ആയ നിമിഷങ്ങൾ. പ്രണയവും വെറുപ്പും തോന്നിയ  കഥാപാത്രങ്ങൾ. കരയിപ്പിക്കുകയും ചിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത  കഥകൾ.  ആർത്തവ രക്തവും  രതിയും  കൗമാര ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളൂടെ   അറിഞ്ഞ നാളുകൾ . വാക്കുളളിലൂടെ ഒരു എട്ടുകാലിയുടെ വലയിൽ അകപ്പെട്ട  ഇരയെ  പോലെ ഞാൻ പുസ്തകം എന്ന വേട്ടക്കാരൻറെ അടിമയാകുന്നു. വാക്കുകളിലും പേജുകളിലും ഓരോ നിമിഷവും മരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഇര.
മദ്യത്തേക്കാൾ ലഹരി എനിക്ക് ഒരു നല്ല കവിതയ്ക്ക് തരാനാകും എന്നാണ് തോന്നിയിട്ടുള്ളത് . വായിച്ച കവിതകളിലൂടെ  രൂപം കൊണ്ട ഭാവനയുടെ ഒരു അംശം മാത്രം ആണ് എന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയം.
Web
Sucked into the web
that you had woven
Me a mere powerless butterfly
Mesmerised then
life turned into you
now wings broken
Predators can love
part of the cycle of life
but their gift to you
is that final adventure
those passionate moments
eternal captivity
And slow death in their arms
ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ ഒരു ചെറിയ ലൈബ്രറി ഉണ്ട്.  വർഷങ്ങളായി അച്ഛേ സമാഹരിച്ച നിധി. അച്ഛേ  എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളെയും ഇൻഡക്സ് ചെയ്തിരുന്നു. ഒരു പ്രത്യേക പുസ്തകം കണ്ടെത്താൻ ഷെൽഫിന്റെ ഏത് ഭാഗമാണ് തിരയേണ്ടത് എന്ന് ഇൻഡക്സ് കൃത്യമായി പറഞ്ഞു തരും. അച്ചെയുടെ മനസ്സിനെ വികസിപ്പിക്കാനും പട്ടിണിയിൽ  പ്രതീക്ഷ നൽകാനും , സ്വപ്നം കാണാനും വായന സഹായിച്ചു എന്നാണ് അച്ഛേ എപ്പോഴും പറയാറുള്ളത്. ലോകത്തേയും അതിലെ ആളുകളേയും കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ നിരീക്ഷിക്കാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് പുസ്തകങ്ങളാണ് . ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു, ജീവിക്കാനുള്ള കരുത്തിനു വേണ്ടി.
എന്റെ സഹോദരി അഞ്ച് വയസുള്ള അമലിക്ക് കഥകൾ വായിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് ഞാൻ കൗതത്തോടെ നോക്കാറുണ്ട്. അച്ഛേ പണ്ട് എനിക്കും വാവയ്ക്കും എസ്സോപ്പ് കഥകളും , മിക്കി മൗസ്  സോറോ കാർട്ടൂൺ കഥകളും, മിഷാ മാഗസിനിൽ നിന്നുള്ള പല കഥകളും വായിച്ചു തരുന്നത് സ്‌നേഹത്തോടെ ഓർമ്മിക്കും. എനിക്ക് ആദ്യമായി കിട്ടിയ ബുക്ക് എന്റെ ഓർമയിൽ സ്നോ വൈററ്റും  ഏഴ് കുള്ളന്മാരുടെയും കഥ ആണ്. എനിക്കന്ന് അഞ്ചു വയസായിരുന്നു. എനിക്ക് 12  വയസ്സായപ്പോഴാണ് അച്ചെയുടെ ലൈബ്രറിയിലെ പുസ്തകങ്ങൾ ഞാൻ വായിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് എന്നാണ് ഓർമ്മ . നീലാകാശത്തിന്റെ നിറമുള്ള അലമാര, സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള വാതിൽപ്പിടി. പുസ്തകങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പുസ്തകപ്പുഴുക്കളോട് കൗതുകവും അസൂയയും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. അവർക്ക് കഥാപാത്രങ്ങളെ നേരിട്ട് കാണാൻ പറ്റുമോ ? കൂടെ കളിക്കാൻ പറ്റുമോ? ഞാനും വാവയും  പുസ്തകങ്ങളുടെ നടുവിൽ വളർന്നു.  പുസ്തകങ്ങളെ കുറിച്ചു അച്ചെയുമായുള്ള  ചർച്ചകൾ എനിക്കും വാവയ്ക്കും വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതായിരുന്നു. വളരെ കുഞ്ഞു നാളുകളിൽ തന്നെ  തന്നെ  നമ്മുടെ കുട്ടികളിൽ വായന ശീലം വളർത്തേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. വായിച്ചു കൊടുത്തും , വായിപ്പിച്ചും കുഞ്ഞു മനസുകളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കണം , ചിന്തിപ്പിക്കണം , ഭാവന വളർത്തണം . കൗമാരപ്രായക്കാരെ ആകർഷിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ അവർ ആരാണെന്നതിനെപ്പറ്റി ചിന്തിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ലഭ്യമാക്കണം.
സീരിയസ് ആയിട്ട് വായിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് മനസ്സിനെ വല്ലാതെ കുഴച്ചു മറിച്ച പുസ്തങ്ങൾ ആണ് മാധവിക്കുട്ടിയുടെ എന്റെ കഥയും അലക്സാണ്ടർ ഡ്യൂമസിന്റെ ദി കൌണ്ട് ഓഫ് മോണ്ടി ക്രിസ്റ്റോയും . കറങ്ങുന്ന ഫാനിൽ തട്ടി മരിച്ച് വീഴുന്ന ഒരു കുരുവിയെ പോലെയാണ് നിസ്സാരമായ നമ്മുടെ ജീവിതം. “എന്റെ കഥ ” തുടങ്ങുന്നത് അങ്ങനെയാണ്. നിസ്സാരമായ ജീവിതത്തിലെ തീവ്രമായ നിമിഷങ്ങൾ കവിത മുത്തുകൾ പോലെ കോർത്തിണക്കിയ അധ്യായങ്ങൾ. മരണഭയത്തെ അതിജീവിക്കുമ്പോൾ ഒരാൾ ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു . മരണം ഒരു അനിവാര്യമായ ആചാരം മാത്രം ആകുമ്പോൾ , ജീവിതം ഒരു കവിതയായി മാറുന്നു. ജീവിതത്തെ പ്രണയിച്ച മാധവിക്കുട്ടി “എന്റെ കഥ” എന്ന നോവലിൽ അവരുടെ ജീവിതം ജീവിച്ചു കാണിക്കുന്നു . മരണഭയം ഇല്ലാതെ. എന്റെ കഥ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു ശൂന്യത തോന്നി. ഒരിക്കലും പൂർത്തിയാകല്ലേ എന്നാഗ്രഹിച്ച നോവൽ, വായിച്ചു തീർന്നു പോയല്ലോ എന്ന് വിലപിച്ച രണ്ടു ദിവസങ്ങൾ ഇന്നും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു. വായിച്ചിട്ടും വായിച്ചിട്ടും മതിവരാത്ത ഒരു ശൂന്യത. എഡ്‌മണ്ട് ദാന്തേ എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ അസാധാരണമായ ജീവിത യാത്ര. യുവത്വത്തിന്റെ ഭ്രാന്തമായ പ്രണയവും നിഷ്കളന്തതയും ശുഭാപ്തിവിശ്വാസവും , പിന്നീട് അനുഭവിച്ച ദണ്ഡനവും , പ്രണയനൈരാശ്യവും, സൂക്ഷ്മതയോടെ കണക്കുകൂട്ടിയ ആത്യന്തിക പ്രതികാരവും, അവസാനം ജീവിതം ഒരു അന്തിമ സമാധാനത്തിന്റെ ബിന്ദുവിലേക്ക് നായകൻ എത്തിച്ചേര്ന്നു. കഥ അവസാനിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ – ”….all human wisdom is contained in these two words, ‘Wait and Hope.’ ” എന്നെ ജീവിതത്തിലെ പല ഘട്ടങ്ങളിലും എഴുന്നേറ്റ് നിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച രണ്ടു വാക്കുകൾ ആണ് ഇവ. ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഞാൻ എന്റെ മനസിനെ പഠിപ്പിച്ച ശകുനം പേറുന്ന വാക്കുകൾ എന്ന് പറയാം. ഈ കഥയിലെ കൗണ്ടിനോട് എനിക്കെന്നും പ്രണയമായിരുന്നു. കൗണ്ടിനെ പറ്റിയ പണ്ട് എഴുതിയവരികൾ താഴെ..
Count ‘s wisdom
Happiness seems to be a heart beat away,
But when I grab it, seems like there is nothing there
I have waited for a long time defying normality
For something I have never known
It’s been too long a wait,
Sleepless nights, tears and uncertainty
Like Dantes and Mercedes in love
Waiting for a life to begin
I’ve broken my promise once
Maybe there is more to endure
After all,
My beloved Count once told me
To be wise
To wait and hope…
UK-യിൽ വന്നിട്ടാണ് സുഹൃത്തുക്കൾ വഴി നോൺ – ഫിക്ഷൻ വായിച്ചു തുടങ്ങിയത്. വായിച്ചവയിൽ വളരെ ആരാധനയും ബഹുമാനാവും തോന്നിയ എഴുത്താണ് അമേരിക്കൻ പരിസ്ഥിതി ശാസ്ത്രജ്ഞനും , ഭൂമിശാസ്ത്രജ്ഞനും , ജീവശാസ്ത്രജ്ഞനും , നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനും ആയ പ്രൊഫെസ്സർ ജറാഡ്‌ ഡയമണ്ടിന്റെത്. പുലിറ്സർ അവാർഡ് കിട്ടിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ Guns, Germs, and Steel എന്ന പുസ്തകം എല്ലാ മനുഷ്യരും ഒരേ കഴിവുകൾ ആയാണ് ജനിക്കുന്നത് എന്ന ആശയം ഉയർത്തി കാണിക്കുകയും , fertile cresecent എന്ന് അദ്ദേഹം വിളിക്കുന്ന പടിഞ്ഞാറൻ ഏഷ്യയിലെ ഒരു ചെറിയ ഭൂമിപ്രദേശം കൃഷിവികസനം കാരണം വളരുകയും , അങ്ങനെ  ചരിത്രത്തിൽ അസമത്വം രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്തു എന്ന് അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു. ലോകം കറുത്ത തൊലിയുള്ള മനുഷ്യരെ താണതായി കാണുമ്പോൾ , നമ്മൾ എല്ലാവരും ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും വന്നവരുടെ സന്തതികൾ ആണെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിവുകൾ സഹിതം പറയുന്നു. കൃഷിവികസനം ഉണ്ടാക്കിയ മിച്ചം യൂറോപ്പിനെയും അറബ് രാജ്യങ്ങളെയും കൂടുതൽ സമ്പന്നരാക്കുകയും നാഗരികത അവിടെ വളരുകയും ചെയ്തു. മനുഷ്യരെ ജന്മനാ തിന്മയുമായി ആണ് ജനിക്കുന്നത് എന്നത് ശെരിയല്ല എന്നും നിലനിൽപ്പിനു വേണ്ടി സമൂഹങ്ങൾ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ ചരിത്രപരമായ പ്രകൃതിദത്തമായ പ്രതിഭാസങ്ങൾ ആണെന്നും ഈ ബുക്കിൽ സമർത്ഥിക്കാൻ രചയിതാവ് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് . ചരിത്രം നമ്മെ പലതും പഠിപ്പിക്കുന്നു . അഹം ഇല്ലാതെ ചിന്തിക്കാനും, മനുഷ്യരെ ഒരേ പോലെ കാണാനും ചരിത്രത്തെയും  ബയളോജിക്കൽ തെളിവികളെയും നിരത്തി പ്രൊഫെസ്സർ ജറാഡ്‌ ഡയമണ്ട് വളരെ അധികം  ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന പുസ്തകം ആണ്  Guns, Germs, and Steel.
വായിക്കുക , വായനയിലൂടെ ചരിത്രത്തെ അറിയുക , ദേശങ്ങളെ അറിയുക , മനുഷ്യ മനസ്സുകളെയും , നിങ്ങളെ തന്നെയും